در انتظار تو ...
it seems like life's agonies are never ending

قطار می رود ... تو می روی... تمام ایستگاه می رود ... و من چقدر ساده ام... که سال های سال... در انتظار تو... کنار این قطارِ رفته ایستاده ام... و همچنان... به نرده های ایستگاهِ رفته... تکیه داده ام ! ...


خودش تایپ میکنه Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
دوشنبه 15 مهر ماه سال 1387
با غم دوریت چه کنم ؟

 

خدایا تنهام نذار  

 

 

سلامی سر به فلک کشیده از ودای غربت غم وسلامی به طراوت گلهای بهاری سلامی مملو از محبت نثار تنها معبود عشق اخرینم . سوگند به اقلیم وجود ار که نگاه باشد از نفس باد پاک ومنزه اش سوگند به دیار خاموشان که در پی هستی جان گرفت. برای تو می نویسم که بودنت بهار ونبودنت خزانی سرداست، تویی که تصور حضورت سینه بی رنگ کاغذم را نقش سرخ عشق می زند ، در کویر قلبم از تو برای تو می نویسم ای کاش در طلوع چشمان تو زندگی می کردم تا مثل باران هر صبح برایت شعر می سرودم ان هنگام زمان را در گوشه ای جا می گذاشتم و به شوق تو اشک می ریختم رو بر صورت مه الودت می لغزاندم . ای کاش باد بودم و همه عمررا در عبور می گذراندم تا شاید جاده ای دور هنوز بوی خوب پیراهنت را وقتی از ان می گذشتی در خود داشته باشم. مهربانم بیا و یک بار هم شده از کنار پنجره دلم عبور کن بگذار لبانم عشقت را عاشقانه تر از همیشه های عمر احساس کند تویی که در کویر ذهن من همیشه بهاری...  

 

 

من تنها نیستم ... 

تنها منتظرم ... 

 تنها ... 

<
پنجشنبه 11 مهر ماه سال 1387
افسوس که رمضان هم رفت ...

 

                        

               

                 ماه رمضان امسال هم رفت و بازم مارو توی حسرت دیدار حریم گرم آقامون علی (ع) و حسینمون گذاشت کی

                می دونی شاید سال دیگه ماه رمضون ما توی این دنیا نباشیم خدا همه ی مارو ببخشه ...

               باید دوباره حال و هوای وبمو مثل قبل کنم و این آهنگ ربنا و دعای ماه رمضون رو از روی وبم بردارم با اینکه

              دلم نمی خواد این کارو بکنم اما ... 

 

  “               باز پنجره های ملکوت به بهانه ای دیگر گشوده شد و چه عاشقانه می سـُراید نوای  

              ربنا را، چه خدای عاشقی که گناه می خرد و بهشت می فروشد و ناز بنده می کـِشد.  دیگه اینم باید  

            بردارم افسوس...

 

 

برام دعا کنید ...

 

 

 

من تنها نیستم ... 

تنها منتظرم ... 

 تنها ... 

<
سه شنبه 9 مهر ماه سال 1387
عید سعید فطر مبارک ...

 

 

  

 عید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمد
برگیر و دهل میزن کان ماه پدید آمد

عید آمد ای مجنون غلغل شنو از گردون
کان معتمد سدره از عرش مجید آمد

عید آمد ره جویان رقصان و غزل گویان
کان قیصر مه رویان زان قصر مشید آمد

صد معدن دانایی مجنون شد و سودایی
کان خوبی و زیبایی بیمثل و ندید آمد

زان قدرت پیوستش داوود نبی مستش
تا موم کند دستش گر سنگ و حدید آمد

عید آمد و ما بیاو عیدیم بیا تا ما
بر عید زنیم این دم کان خوان و ثرید آمد

زو زهر شکر گردد زو ابر قمر گردد
زو تازه و تر گردد هر جا که قدید آمد

برخیز به میدان رو در حلقه رندان رو
رو جانب مهمان رو کز راه بعید آمد

غمهاش همه شادی بندش همه آزادی
یک دانه بدو دادی صد باغ مزید آمد

من بنده آن شرقم در نعمت آن غرقم
جز نعمت پاک او منحوس و پلید آمد

بربند لب و تن زن چون غنچه و چون سوسن
رو صبر کن از گفتن چون صبر کلید آمد
 

  

 

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت                صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت 

 

  

 

 

من تنها نیستم ... 

تنها منتظرم ... 

 تنها ... 

<
یکشنبه 7 مهر ماه سال 1387
این همه عشق های کوتاه و تحمل های طولانی ...

 

 

                   خدا جون چقد دوری دادی و چقد عشق.خدا جون چقد دلتنگی دادی و چقد صبر.باور کن  

              دیگه کاسه صبرم لبریز شده.بی خیال بی خیال بی خیال.نمیخوام به اینا فکرکنم. 

 

               شاید خوشبختی همین نزدیکیاس ... ! 

                می بینی شایان ؟ اوناها من و توییم.با کلی عشق و صفا.من توییم که داریم تلافی تموم این  

               روزای پر دلتنگی رو سر هم در میاریم.می بینیشون؟ منو توییما که خیلیا حسودی    عشقشون رو میکنن. 

                         من و توییم با خوشبختتتتتتتتتتتتتتتتتی. 

                     دلمو آزار ندین.بذارین بدونم که

                     خوشبختی همین نزدیکیاس.

                      

                     مگه نه؟ 

 

  

 

 

          کجایی بیای ببینی خیلی تنهام پر غصه 

                                   کسی جز تو نیست که حال بی کسی هامو بپرسه 

  

                       پی نوشت: هنوزم اون آهنگه هایده رو میشنوم دلم لک میزنه برا بودنت 

 

                                شانه هایت را برای گریه کردن دوست دارم دوست دارم 

                                بی تو بودن را برای با تو بودن دوست دارم دوست دارم   

 

 

 

من تنها نیستم ... 

تنها منتظرم ... 

 تنها ... 

 

<
جمعه 5 مهر ماه سال 1387
پاییز مبارک ...

  

پاییز مبارک ...  

 

                                                   پاییز مبارک ...

                                                   دیدی آخرش تابستون اونقدر قصه ی ما رو خورد که پاییز شد ! ببین تو یادت نیست ما کجای دفتر خاطرات پاییز

                                                   سال گذشته نوشتیم و زیرش امضا کردیم که سرخی ما از تو و زردی تو از ما ؟ که هنوز مهر نشده روی خط

                                                  نچندان صاف سرنوشتمون زرد کشیدند .

                                                  خلاصه از قدیم و دور گفته اند و می گویند که پاییز فصل عاشق هاست و آذر آتش گرفته هم فرزند سوم همین پاییز

                                                 بود .که ما را به این روز نمی دانم چه رنگی نشاند ! به عاشقیم یقین دارم که 

                                                 می نویسم و گمان می کنم اگر تبریک

                                                 تولد پاییز را ننویسم باید به عاشق نبودنم یقین کرد . 

                                                 به قول مریم که می گفت:  "پاییز بهاریست که عاشق شده است "  

                                                 مهم نیست فدای سرت که یک تابستان دیگر گذشتو باز هم معجزه نشد به قول خودت صبر را با وفاداریمان تا پاییز

                                                دیگر شرمنده می کنیم شاید از بس رو سفید شدیم پاییز آینده جای باران : برف در سرزمینمان ببارد .

                                                                                                                      پاییزبا پنج روز تاخیر و شرمندگی  مبارک _صنم  

 

 

بازم عشق و دلتنگی و برهنگیه پاییز ...!!! 

 

کی گفته پاییز اونه که باد برگارو می ریزه

واسه کسی که عاشقه تموم سال پاییزه  

 

 

 

 

من تنها نیستم ... 

تنها منتظرم ... 

 تنها ... 

 

<
یه کمی قدیمی تر

چشم انتظار معشوق... ............................................ به دیدارم بیا هر شب...در این تنهایی تنها و تاریک خدا مانند ، دلم تنگ است... بیا ای روشن...ای روشن تر از لبخند...شبم را روز کن در زیر سرپوش سیاهی ها ، دلم تنگ است... بیا بنگر چه غمگین و غریبانه ، در این دیوان سرپوشیده و این تالاب مالامال ، دلی خوش کرده ام با این پرستو ها و ماهی ها... واین نیلوفر آبی و این تالاب مهتابی... شب افتاده است و من تنها و تاریکم... و در این دیوان من دیریست ، در خوابند ، پرستو ها و ماهی ها و آن نیلوفر آبی... بیا ای مهربان با من... بیا ای یاد مهتابی... ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ بعد از تو من چه کنم... با این دل تنها... تنها دعا میکنم... به اندازه ی تنها ییها یم... خوشبخت شوی... اما... پریچهرمان را خواندی با گریه هایم گریه کردی... با خنده هایم خندیدی... مرحبا بر تو آفرین... اما تو کجا خواهی نوشت از بی وفایی بازی روزگار... من می نویسم تو بخوان... اما دیگر با گریه هایم گریه مکن... بگذار در این تنهایی... بغض غزل گریه هایم را... با یاد تو گریه کنم... هر چند که گریه هایم از شانه های تو بی نصیب است... هر وقت غروب غزلی دلتنگی برای شب نوشت و رفت... من به شوق هرم گرم نفسهایت... دل را در تنهایی به یاد و خاطره های تو سر گرم می کنم... ترا به حرمت دلتنگیها ی عاشقی... هرگز فکر نکن که تنهایی... بدان که همیشه چشمانی نگران توست ... ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ثانیه های انتظار من ...چه قدر زود دیر می شود ...

من مخاطب تنهای بادهای جهانم و رودهای جهان رمز پاک محو شدن را به من می آموزند فقط به من ...

!!!...ای کاش امتداد لحظه ها تکرار با تو بودن بود

عضویت کاربران بلاگ اسکای
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 29715